Ouders niet op één lijn

Een handreiking

Het gebeurt vaak dat ouders niet op één lijn zitten in de opvoeding. Dit is eigenlijk wel begrijpelijk, want iedere ouder komt uit een ander nest, waar verschillende opvoedingswaarden en doelen heersten. Zo is de ene ouder van huis uit gewend om veel te praten en de andere ouder juist niet. Of de ene ouder komt uit een gezin waar moeder de 'baas' was en vader zich niet 'bemoeide' met de opvoeding, terwijl de andere ouder juist uit een gezin komt waar beide ouders opvoeder waren.

Als ouder neem je jezelf én je genoten opvoeding mee in je nieuwe gezin. En leidt soms tot lastige situaties...
 

Sleutelwoorden

Voor alle kinderen is het prettig - maar zeker ook belangrijk - als ouders in grote lijnen dezelfde aanpak en afspraken hanteren. Dit wil niet zeggen dat de ene ouder het goed doet en de andere fout. Ieder van jullie heeft een goede reden om het op zijn of haar wijze te doen. Toch zijn er een paar algemene sleutelwoorden die voor alle kinderen goed werken: duidelijkheid, voorspelbaarheid en consequent zijn. Ouders die in de basis op een eenduidige manier handelen en reageren, zorgen voor rust en duidelijkheid. Gevolg:

  • kinderen zeuren minder
  • minder uitspeelgedrag
  • kinderen luisteren sneller en laten gewenst gedrag zien
  • kinderen weten waar ze aan toe zijn
  • en niet in de laatst plaats: minder wrok tussen de ouders.

Maar...iedereen weet dat dit in de praktijk niet zo gemakkelijk is.
Goed om te weten: het is niet nodig en haalbaar altijd op één lijn te zitten. Voor kinderen is het ook goed om te merken dat hun ouders verschillend zijn. Maar bij belangrijke steeds terugkerende zaken is het wel prettig dat jullie één plan trekken. Bijvoorbeeld over tv/computeren, snoepen, aan tafel zitten/eten, naar bed gaan, veiligheid en noem maar op.

 

En hoe ga je dan om met de verschillen?

Graag nodig ik jullie uit om met elkaar in gesprek te gaan over een aantal vragen:

  1. Wat hebben onze kinderen nu en later van ons nodig?
  2. Wat willen bereiken met onze opvoeding?
  3. Wat zijn de overeenkomsten en de verschillen tussen ons?
  4. Wat waarderen wij van elkaar en wat kunnen wij van elkaar leren?
  5. Heb ik respect voor de mening van mijn partner?
  6. Wat heb ik van mijn partner nodig bij het opvoeden?
  7. Hebben wij afspraken gemaakt? Zo ja, komen wij deze na? Zo nee, wat is daarvoor nodig?
  8. In welke situaties gaat het goed? Wat kunnen we hiervan leren?
  9. Kan ik sommige verschillen in aanpak accepteren?

En zo zijn er misschien nog wel meer vragen te beantwoorden......

 

Stappen in het omgaan met conflicten

Om het met elkaar eens te worden is regelmatig overleg nodig.
Kies een opvoedsituatie waarin jullie verschilden van mening en doorloop de volgende stappen:

  1. Inventariseer ieders behoefte en/of waarde: waarom doet partner x zus en partner y zo? Ga hierover met elkaar in gesprek. Aandachtpunt: luister naar elkaar zonder verwijten en praat in 'ik-taal' in plaats van in verwijten.
  2. Brainstorm over mogelijke oplossingen. Geef geen commentaar!
  3. Kies samen één oplossing waar jullie allebei tevreden over zijn (win-win).
  4. Ga met de gekozen oplossing aan de slag.
  5. Evalueer na een tijdje hoe het is gegaan.


Veel succes en....blijf ook genieten van de verschillen!

 

Ellen Lisa van Woerden

 

 

 

Over prijzen gesproken...

"Goed gedaan!", "Knap, zeg!". Welke ouder zegt dit soort dingen niet tegen zijn kind? Ook ik doe dit regelmatig.
De laatste tijd ben ik me steeds meer gaan verdiepen in het effect van deze loftuitingen. Wat gebeurt er eigenlijk tussen ouder en kind als je dit soort dingen zegt?
Een voorbeeld: je kind laat je met enige aarzeling een tekening zien en vraagt "Vind je deze mooi, mam?". Jij zegt: "Prachtige tekening, zeg!" Door zo'n reactie wordt je kind niet gestimuleerd zélf na te denken over zijn prestatie en kan afhankelijk worden van jouw oordeel. Het kan ook verdrietig worden

Allemaal vooroordelen

Je beste vriendin eet geen vlees, de leidster van het kindercentrum draagt een hoofddoek, je broer woont samen met zijn vriend, de glazenwasser komt uit Afrika, de buren vieren Pesach en je collega zit in een rolstoel....

Allemaal voorbeelden van de huidige samenleving die letterlijk en figuurlijk zeer kleurrijk is met verschillende leefstijlen, leefvormen, culturen en religies. Ook onze kinderen groeien hierin op en reageren op de verschillen. Welke ouder herkent het niet als je kind bijvoorbeeld thuiskomt met de mededeling

Hoor, wie klopt daar kind'ren ...

Over een paar weken is het zover: 5 december! Onlangs is de Sint in onze stad aangekomen. Voor veel kinderen was dat een spannende dag: zou het lukken om de Goedheiligman te zien, een hand te geven of een verlanglijstje te geven? Of wat lekkere pepernoten te scoren? Andere kinderen blijven liever thuis en volgen de aankomst veilig voor de buis. De dagen na de intocht wordt de schoen gezet, met soms iets lekkers erbij voor het paard Amerigo. Vervolgens de spanning of er de volgende dag iets in de schoen zit...

Begeleiden in vallen en opstaan

Laatst stond er een artikel in de krant over het verschijnsel dat tegenwoordig veel ouders hun kinderen willen weghouden van gevaren en overbeschermend zijn. Zij zouden hiermee zwakke kinderen kweken die straks niet zijn opgewassen tegen de volwassen wereld. Een interessant onderwerp om eens over na te denken.